Maandcolumn: een tandje bij zetten

Maandcolumn: een tandje bij zetten

Anderhalve week geleden organiseerden we weer een Zakelijk Platform. Duurzaamheid en verzekerbaarheid was het thema. Een van de sprekers was Poliskraker dat eerder dit jaar, in opdracht van ons, een analyse heeft gemaakt van polisvoorwaarden die gaan over klimaatrisico’s. Een analyse die het voor adviseurs duidelijk maakt welke dekking verschillende verzekeraars wel bieden en welke dekking ze niet bieden. Daarbij werd ingegaan op enkele opvallende verschillen in dekkingen en uitsluitingen van klimaatrisico's.

Zo zijn er verzekeraars die dekking bieden voor ‘hevige plaatselijke neerslag’ en weer andere die ‘hevige plaatselijke regenval' dekken. Het lijkt hetzelfde en je leest er makkelijk overheen, maar is – in het laatste geval – schade veroorzaakt door smeltende sneeuw ook verzekerd? En hoe definieer je ‘plaatselijk'? In polisvoorwaarden wordt dit de ene keer omschreven als ‘in en om de opstal', een andere verzekeraar definieert het als 'dicht bij de opstal’ en weer een ander heeft het over 'binnen een straal van 30 kilometer van de opstal'. Maar wat als het 31 kilometer is en de schade is er aantoonbaar door veroorzaakt? Waar de grens ligt hangt af van de omstandigheden en de uitleg van termen als ‘dicht bij’ en ‘in en om'. Daarmee is het arbitrair en potentieel voer voor discussie. En dát is nu juist wat je wilt voorkomen met een verzekering.

Wat ook opviel uit de analyse is dat schade veroorzaakt door overstroming van niet-primaire waterkeringen op het moment van onderzoek door slechts twee van de acht particuliere verzekeringen expliciet wordt gedekt. En bij zakelijke verzekeringen door slechts twee van de zes. Voor de duidelijkheid: dat onderzoek is in juni van dit jaar, dus zeg, een jaar na de watersnood in Limburg uitgevoerd. Terwijl verzekeraars direct begonnen zijn met het aanpassen van hun dekkingen omdat het klip en klaar is dat we de komende jaren vaker te maken zullen krijgen met dergelijke gevolgen van de klimaatverandering. Maar ook omdat de overheid heel duidelijk heeft aangegeven dat de Wts in een dergelijke situatie niet nog een keer van stal wordt gehaald omdat het risico prima verzekerbaar is.

Het is maar goed dat er geen gedupeerde klanten van de watersnood in Limburg aanwezig waren tijdens het Zakelijk Platform. Die hadden namelijk met verbazing zitten luisteren naar wat er in de 'kleine lettertjes’ staat en wat dat kan betekenen in geval van schade. Voor de eindklant is het helemaal niet interessant of de schade door regen of door sneeuw is veroorzaakt, of dat het water van ver of van dichtbij komt. Voor de klant is er maar één ding belangrijk: is de schade, veroorzaakt door het slechte weer, verzekerd? En dat lijkt me een niet meer dan terechte vraag.

En ik weet heus wel dat meerdere verzekeraars die deze dekking (nog) niet bieden achter de schermen hard werken aan aanpassing van de polisvoorwaarden. En dat ze dit soms ook al in een nieuwsbrief aan het intermediair hebben laten weten. Maar de eerdergenoemde voorbeelden, zijn slechts een greep uit de onduidelijkheden in polisvoorwaarden. En daar moeten we van af. Het kan alleen maar tot gedoe leiden en het wordt tijd dat dit goed aangepakt wordt. Dus, verzekeraars, zet nog even een tandje bij en maak werk van het aanpassen van polisvoorwaarden. Die zijn immers leidend bij een concreet schadegeval. En als het helpt om goed inzicht te krijgen; ook verzekeraars kunnen de analyse van Poliskraker afnemen. Laat het me maar weten.